อีกไม่กี่วัน

ก็จะถึงวันสิ้นปี..อีกแล้ว
ชีวิตดำเนินมาอีก 365 วัน โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจาก365 วันที่แล้ว สักเท่าไร
ความพยายามจะส่งตัวเองออกนอกประเทศก็ไม่เป็นผล
งานที่ในความรับผิดชอบก็ไม่ได้ดีอะไรปานนั้น
แต่ ณ วันนี้ความฝันอย่างนึงที่เคยคิดได้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นบ้างแล้ว
ต้องขอบคุณความเข้มแข็งของตัวเองและแรงผลักดันจากคนรอบข้าง
ที่ไม่ยอมให้ทิ้งความฝันก้อนเล็กๆก้อนนั้น

เรื่องดีๆร้ายๆที่ผ่านมา 365 วัน จะเก็บไว้อมยิ้มและให้มันเป็นบทเรียนที่มีค่า
365 วันที่ได้รู้จักใครใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆและใครบางคนที่ตกหล่นไปในชีวิต ไม่จะด้วยสาเหตุใดๆ อยากจะบอกว่าไม่ว่าจะทางเดินใดๆที่แยกออกจากกัน ทุกสิ่งนั้นยังเป็นความทรงจำที่ดีตลอดมา
ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้เราได้เจอและรู้จักกัน
ได้เรียนรู้และยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน
สุขสันต์วันปีใหม่!!!

Merry X'mas2007

หากใครหลายคนต่างขอพรในวันนี้
ผมจะขอพรให้อ้อ มีความสุขกับปัจจุบันให้มากที่สุด
ให้อยู่ตรงกลางระหว่างความฝันกับความจริง
ให้มีทางข้างหน้าที่โปรยด้วยกลีบกุหลาบและขวากหนาม
ที่สำคัญให้มีสติแห่งตัวตนที่แท้ก็พอแล้ว
สุขสันต์วันเกิดพระเยซู

คำอวยพรของพี่ชายแสนดี ที่คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่ทำให้เราได้รู้จักกัน

ทำไปได้..พวกเรา

ณ ห้าง กลางใจเมือง..แห่งหนึ่ง
A: ปวดหัววะ ปวดตั้งแต่เช้าแล้ว
B: ลืมกินน้ำอ่ะดิ
A: เกี่ยวด้วยเหรอวะ
B: อือ ไม่รู้เหรอ สมองอ่ะ เป็นน้ำไปซะ 70 แล้วนะแก
A: ทำไงหายอ่ะ
B: กินน้ำดิ ไม่ก็กินติมม่ะ เอาน้ำตาลเข้าร่างกาย
A: เออ เอาดิ
C เด๋วกินติมกัน เจอกันที่ร้านข้างบน..ให้ไว

ณ ร้านไอติม กลางใจเมือง
A: จะกินติมเลย จิงๆเหรอวะ..อยากกินของคาววะ
C: เออ อยากกินเหมือนกันวะ
B: อ้าว พวกมรึง
แล้วเอาไงอ่ะ
C: เฮ้ย เรามีข้าวกล่องอยู่ในรถนิ
A: เออจิง..ไปแดกข้าวกันก่อนแล้วค่อยขึ้นมากินติม
B: เออ ตามดี ประหยัด

ณ ลานจอดรถใต้ดินกลางใจเมือง
A: มีช้อนกินข้าวป่าววะ อย่าบอกนะว่าไม่มี
C: เออ ไม่มีวะ
B: ดัดแปลงเอาละกัน
(แปลงร่างฝากล่องเป็นช้อนได้ทันใจ)
....
A:เฮ้ย กินไปสองกล่อง อิ่มสัด
กินไอติมไม่ลงแล้ววะ
B: อ้าว..แก

ประหลาด

ตรงที่..อยู่ดีๆความคิดวูบนึงก็วิ่งไปหา
ครงที่..อยู่ดีๆก็โทรมา
นี่เราส่งกระแสจิตถึงกันได้ด้วยเหรอ
ดีจิง..ทีหลังจะได้ไม่ต้องเสียค่าโทรศัพท์อีก

บ่น

เป็นเช้าที่เช้ามากจริงๆสำหรับวันนี้

ตื่นมาพร้อมความง่วงที่ติดตามมาอีกจำนวนมาก
แต่ที่สังเกตเห็นได้ชัดกว่า คือความหงุดหงิดกองเท่าภูเขา

หงุดหงิดกับภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า
และไม่เข้าใจอะไรบางอย่างที่ตัวเองพยายามจะเข้าใจมัน
ช่างเป็นวันสีเทาๆอีกวัน ที่ผ่านไปอย่างเชื่องช้าและอืดอาด

ฟังแล้วก็ปล่อยๆไป ไร้สาระเกินไปสำหรับเช้าวันนี้
....
อรุณสวัสดิ์พระจันทร์ตอนเช้าที่แอบนอนให้อิจฉาเล่นในก้อนเมฆอ้วนๆเทาๆ

วันเปื่อยๆ

รู้สึกป่วยๆอยู่ข้างใน
พยายามทำเหมือนมันไม่ได้มีอยู่ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้
วิ่งๆวนๆเหมือนรอเวลาจะระเบิดอีกรอบ..
ใช่..มันเคยมีก่อนหน้านี้มาแล้ว..แย่จริง

วันนี้ต้องการความพยายามในการเข้าใจอะไรบ้างอย่างอย่างลึกซึ้ง
วันนี้อยากนั่งนิ่งๆแล้วส่งยิ้มให้กับมดที่เดินผ่านไปมาได้อย่างแท้จริง
ยากจริงแหะ...จะทำอะไรแต่ละอย่าง
ช่างต้องอาศัยความพยายาม ยากเย็นเหลือเกิน

ปิดประตู

เคยมั้ย..ที่รู้สึกได้ว่าเพลงๆหนึ่งได้ถูกแต่งมาเพื่อเรา
วันนี้ ค้นพบมันเหมือนเกิดมาช่วยชีิวตได้อย่างทันท่วงที
ขอบคุณคนแต่งเพลง คนเล่นดนตรี คนร้องเพลงนี้

จะพยายามเข้าใจและยิ้มต่อไป

Shin-do

ความรู้สึกของฉัน ถูกส่งไปยังเธอผ่านบทเพลงบทหนึ่ง
เหมือนวงน้ำที่กระเพื่อมๆๆๆ เป็นวงๆ ออกไป
เราสื่อถึงกัน จากใจดวงหนึ่งถึงใจอีกดวงหนึ่ง
แม้ไม่อาจได้ยินเสียงของเธอ เราก็เข้าใจกัน
ผ่านท่วงทำนอง ผ่านบทเพลงสื่อความหมาย
แต่คงมีเพียงเพลงบทนี้
และเพียงเพลงของเธอเท่านั้น
มันมีเพียงเธอ...ท่วงทำนองที่เรารักกัน
copy from penguin

Alone

ล่องลอย เลื่อนลอย และเลือนลาง

ปั่นป่วน

โครงการนรกได้ถือกำเนิดแล้ว กะแค่นั่งร่างจดหมาย ก็ปาเข้าไปหลายอาทิตย์อยู่
นี่ยังไม่นับช่วงเวลาที่นั่งมองมันตาปริบๆแล้วก็ปิดหน้าจอลงไปโดยที่ไม่ทำอะไรกะมันเลย อีกเป็นเดือน
แค่นึกว่าจะต้องติดต่องานกับกทม.และราชการไทย บวกศิลปินอีกนับสิบ เป็นสิ่งที่ไม่อยากทำเอาซะเร้ยยย
ทำไงได้ ไงก็ต้องทำนิ..เอาวะทำก็ทำ อีกไม่กี่เดือนก็เป็นไทยแย้วว

กระทบไหล่ดาราที่ไม่รู้จัก

แอบเอาหน้าไปออกทีวีมาหน่อยนึงแบบไม่ได้ตั้งใจกึ่งโดนบังคับ
ตลกดี อยู่ดีๆก็โดนจับแต่งหน้า พร้อมพิธีกรสองหนุ่มประกบข้าง ดูดิ ตัวเล็กไปเร้ยยย..555

Quote Number 08

"ชีวิตมันใช้ยากอยู่แล้ว อย่าทำให้มันยุ่งยากอีกเลย..ได้มั้ย"

คิดเอง

วันว่าง

อาทิตย์แรกในรอบสองเดือนที่ได้นั่งนิ่งๆนอนนิ่งๆและฟังนิ่งๆ
ตื่นมาด้วยความกึ่ม เพราะเมื่อคืนโดนลากไปนั่งกินเหล้าจนร้านปิด
Sorteal เป็นร้านเป้าหมาย ไม่ได้มาพักใหญ่ กลุ่มคนและกลิ่นเหล้ายังไม่เปลี่ยนแปลง

กะว่าจะเป็นเด็กดี เลยลงมือล้างห้องน้ำด้วยตัวเอง
เหลือบไปเห็นน้องจิ้กจกเดินอย่างสบายใจอยู่บนพื้น
เกรงว่าถ้าราดน้ำยาล้างห้องน้ำลงไป ชีวิตน้องจิ้งจกต้องไม่รอดเป็นแน่ เลยตัดสินใจพยายามจะเขี่ยมันขึ้นมาด้วยแปรงสีฟันเก่าๆที่วางอยู่แถวนั้น
แต่ผลปรากฎว่าความหวังดีกลายเป็นการฆาตกรรมไปซะ
ตั้งแต่วินาทีนั้น..น้องจิ้งจกนอนแน่นิ่งอย่างนั้นตลอดไป
สงสัยขนแปรงคงจะแข็ง แทงพุงน้องจนตาย..อโหสิกรรมด้วยเทอด

หลังเสร็จสิ้นการฌาปนกิจน้องจิ้งจก ก็กลับมานอนเล่นกับน้องแมคบนพื้นห้องที่ปราศจากฟูกนอน
เพิ่งค้นพบว่าเป็นวิธีการกึ่งทำงานกึ่งเล่นที่ชิลใช้ได้เลย
พื้นไม้เย็นๆ กับอริยาบทแบบตามใจตัวเอง
แค่มีน้องแมคหนึ่งเครื่องกับหมอนหนึ่งใบ วันนี้ก็ผ่านไปอย่างง่ายๆ และมีความสุขดี

ทรมารมาราธอน

อาทิตย์ที่ผ่านมายังกับนรกดีๆนี้เอง
งานเร่ง ชีวิตรีบ จิตใจจมดิ่ง และอื่นๆอีกมากมาย
วิ่งเข้าชนเหมือนต้องการทดสอบอะไรบางอย่างจากตัวเรา
ก็จริงอยู่..เราผ่านมาได้
แต่เรียกได้เลยว่า..สภาพสบักสบอมเลอะฝุ่นเลอะโคลนไม่น้อยทีเดียว

อารมณ์แกว่งไกว พาลหาทุกคนได้ที่มีโอกาส
แย่..ไม่เคยรู้สึกแย่กับตัวเองอย่างนี้มาก่อน

เมื่อวานมีโอกาสได้นั่งลงสบายๆพูดคุยกับพี่ชายแบบเรื่อยเปื่อย
เป็นครั้งแรกในรอบอาทิตย์ที่ได้ยิ้มจากข้างในจริงๆ
เป็นชั่วโมงที่ไม่อยากให้มันจบลง..แต่นั้นคงเป็นไปไม่ได้
สุดท้ายก็ทำได้แต่นั่งมองตัวเองอย่างเงียบๆและอยู่กับมัน

วันนี้เป็นไงบ้าง
หลายวันแล้ว
เราไม่ได้คุยกันเลยนะ
ฝนตกหนักอีกแล้ว..ไม่ชอบเลย

ถึงคราว...จนได้

อารมณ์ที่เคยนอนนิ่งอยู่เบื้องลึก..มันโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำเสียแล้ว
เห็นชัดว่าออกซิเจนท่าทางจะเจือจางลงทุกที..ทุกที

พักนี้โลกสะอืนบ่อยไปแล้วนะ..เศร้าเกินไปหรือเปล่า

wish

เกิดเรื่องน้ำเน่ามากมายรอบๆตัว
ได้เป็นทั้งคนสร้างและเป็นส่วนนึงของการสร้างน้ำเน่านี้

น้ำเน่าที่ทำเอาจิตใจหดเหี่ยวลงไปมากมาย
แต่เหมือนสุดท้ายก็จัดการกับมันได้อย่างดี จนไม่อยากจะเชื่อตัวเอง
เป็นความแปลกที่สุดที่ค้นพบ
รองลงมาจากความเป็นคนสีเทาที่เพิ่งสรุปกับตัวเองได้เมื่อเดือนก่อน
ดีจัง...

ตอนนี้ทำได้ก็แต่หวังให้ความมั่นคงนี้อยู่กับเราตลอดไป
may these force be with me...and you

:)

อ่านออกไหม

ที่เราพิมพ์อยู่นี้

วันนี้โลกดูเสียงดังนะ

จตุคาม จตุคำ จตุคน

ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะไปเป็นหนึงในผู้รวมพิธีเสกจตุคาม แต่เมื่อวาน..ก็เป็นไปแล้ว
ไปเพราะ..คนชวนเป็นพี่ที่สนิทและนับถือ
ไปเพราะ..ถามแล้วพี่เค้าบอกว่าเพราะดาวเคลื่อน เลยไปฟังสวดเอามงคลเฉยๆ
ไปเพราะ..ใจง่าย
ไปนั่งที่สุดแสนจะวีไอพี รอบล้อมไปด้วยผู้ใหญ่โตมากมาย ทุกอย่างดูแปลกตาและมีอะไรให้ขำขันตลอดเวลา
ไม่ว่าจะเป็นการทักทายของกลุ่มผู้มีศรัทธาตั้งแต่สองคนข้ึนไปจนถึงเป็นกลุ่มก้อนที่เหนี่ยวแน่น คนล้อมหน้าล้อมหลัง ลูกศิษย์แถวยาวเป็นหางว่าว และที่ไม่คิดว่าจะเจอ หมอลักษณ์!!! เพิ่งรู้ว่าเค้าเอาจิงเอาจังขนาดนี้เลย จะแจกของให้ชาวบ้าน แค่ชาวบ้านแหย่มือเข้ามาเพียงคืบ ก็ไปตะโกนว่าจะแช่งเค้า มาเอาแบบไม่มีระเบียบบ้างอะไรบ้าง..คนเรานี้ก็มีอะไรแปลกๆให้เห็นตลอดเวลาจริง
ที่น่าตกตะลึงคือ ระหว่างที่ทำพิธะสวดกันอยู่ ก็มีเสียงจากไมค์พูดขึ้นมาด้วยเสียงตื่นเต้นว่า..ดูเบื้องบนสิครับท่านผู้มีศรัทราทั้งหลาย อำนาจแห่งจตุคามทำให้บังเกิดแสงสีเจ็ดสีบนฝากฟ้า ช่างเป็นภาพที่มหัศจรรย์ยิ่ง
แล้วทุกคนก็เงยหน้ามองท้องฟ้าพร้อมๆกัน...เห้อออ

ช่วงหาเรื่องหาราว

งานเยอะ แต่ก็เยอะแบบอยากทำ ทำมันทุกอย่าง อยากมีส่วนร่วมทุกเรื่อง เหมือนตอนนี้ตัวเองพูดได้แต่คำว่า เอาดิ เอาเร้ย ทำด้วย..และแล้วโชคชะตาของปากก็ทำให้ผลกรรมตามมาสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว..ตอนนี้มีงานที่ต้องทำแบบสิบนิ้วนับไม่พอกันเลยทีเดียว แต่สนุกนะ สนุกมาก ถึงแม้ว่ารายได้ต่ำแต่ระดับจิตใจอยู่ในขั้นเทพเลยทีเดียว...ช่วงนี้กำลังทำโครงการรีไซเคิลอยู่ วันๆเอาแต่เปิดเวบตามหาเรื่องโน้นเรื่องนี้ เห็นผู้คนมากมายพยายามจะทำให้โลกดีขึ้นด้วยไอเดียบรรเจิดๆ บางคนเอากระดาษลังมาทำกระเป๋าใส่โน๊ตบุคราคาเหยียบแสนเลยทีเดียว แปลกๆแต่ก็สวยทีเดียว อ่างอาบน้ำไฟเบอร์ก็ถูกแปลร่างเป็นเก้าอี้ในสวน แต่ที่ชอบที่สุดคงจะเป็นงานของชาวต่างชาตินามว่า bekathwia ที่เอากระดาษใช้แล้วทั้งสองหน้ามาเย็บเป็นสมุด แล้วใช้ ..หลายคนคงสงสัยว่าจะใช้ยังไงในเมื่อกระดาษมันถูกใช้ไปแล้วทั้งสองหน้า..ใช่ม่ะ..คำตอบคือ ไอ้ที่ว่างๆในกระดาษนั้นแหละ ที่เค้าเอามาใช้ แค่นี้ก็เอามาใช้ได้ แนวจิง...ยกนิ้วให้
อีกหนึ่งเรื่องราวที่ตามหาอยู่คือ โจทย์แจ๋วๆแนวๆถูกใจวัยรุ่นชาวคณะ อันนี้ยังหาไม่เจอซะกะที เริ่มหัวแบะ เริ่มกดดัน และเริ่มเครียด..ขอควสมอินดี้จงเกิดแกข้าด้วยเถิดดดด..สาธุ

อาทิตย์ของความตาบ

เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ดันอยากลองของดี จนได้เรื่อง
เรื่องที่ได้ ให้เดาก็คงเดาออกว่าคงไม่ดีแน่
...เนี่ย เป็นไวรัสตับอักเสบอยู่นะ แต่เชื้อมันหลบ ถ้าไปตวจเลือดมีสิทธิจะไม่เจอ..
เอาไงละทีนี้ แล้วพระเจ้าที่ไหนจะบอกฉันได้อีก นอกจากหมอจีนคนนี้(เค้าบอกกันว่าดังและแม่นนัก)
แล้วเรื่องที่เหมือนจะเป็นไม่เป็นเรื่อง ก็เป็นเรื่องขึ้นมาเมื่อไปถึงหูแม่ ถึงขั้นทำให้แม่ออกอาการวิตกอย่างรุนแรง และนอนไม่หลับ
แม่หลุดออกมาประโยคนึงว่า แม่ไม่อยากเสียลูกไป ยังไงห้ามทำงานหนักอีก ฟังแล้วเหมือนโดนไฟช๊อตอย่างแรง
ถึงขั้นเอากลับมาเครียดต่อเนื่อง จนกระทั้งโดนลากไปเจาะเลือด และได้รู้ผลว่ามันไม่มีอะไร..แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังกังวล
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรู้สึกขนาดนี้ ปากก็บอกว่าจะตายก็ตายดิ ไม่เห็นเป็นไร แต่มันไม่ใช่เลย ด้วยความที่เราเป็นหนึ่งในสิ่งแวดล้อมหนึ่งๆ ทุกอย่างที่มันจะหายไป มันก็คลายกับทำให้หลายอย่างๆจบลงเช่นเดียวกัน
นานๆที่รู้สึกอย่างนี้บ้างก็ดี มุมมองต่อชีวิตมันจะได้ไม่เบื่อหน่าย...จิงม่ะ