Sunday, January 18, 2009

จดบันทึก

จะยอมเผชิญความจริง
ยอมรับความจริง
และอยู่กับความจริง
...

คนเรา ที่มีความคิดเป็นเครื่องสร้างภาพลวงตา
ความคิดที่สะสมและตกตะกอนอยู่ภายในเป็นเวลานาน
พิจารณาจนเห็น จนเจ็บปวด จนเข้าใจ

...
วันนี้ จะออกเดินทางด้วยใจที่เปิดกว้าง
ไม่ว่าจะผ่าน หรือเจออะไร
จะยอมรับ ยิ้มรับ อย่างแท้จริง

Saturday, January 17, 2009

ความคิด

ไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่เสียใจกับตัวเองที่เป็นเหตุให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
...

บนเรียนไม่ว่าจะเพิ่งเกิด หรือเก่าเก็บ
มักจะออกมาให้เห็นและตอกย้ำความรู้สึก

...
คิดมากไป
มีคนบอกว่าอย่างนั้น

อาจจะจริง
อาจจะยังไม่อยากยอมรับ
...
แต่สุดท้ายแล้วมันจะผ่านไป
พี่นพว่าไว้อย่างนั้น

Friday, January 16, 2009

respect and trust, what's different between them?

respect[N] ความเคารพ, See also: ความนับถือ, Syn. admiration, esteem, honour
respect[N] ความเอาใจใส่, Syn. consideration, thoughtfulness
respect[VT] เคารพ, See also: นับถือ, Syn. esteem, honour
respect[VT] เอาใจใส่, See also: คำนึงถึง, Syn. regard, think of

trust[N] ความเชื่อใจ, See also: ความไว้วางใจ, ความไว้เนื้อเชื่อใจ
trust[VI] วางใจ, See also: เชื่อใจ, ไว้วางใจ
trust[VT] วางใจ, See also: เชื่อใจ
trust[VT] คาดหวัง, See also: ต้องการ, หวัง

คำถามในความสัมพันธ์ของคน
สองคำนี้ ต่างหรือเหมือนกัน
ยังคงเป็นคำถามในใจ..

Thursday, January 15, 2009

วิตกจริต

(เค้าบอกว่ามันอ่านว่า วิ-ตะ-จะ-ริด)

วันนี้เห็นตัวเองเป็นเหมือนกบ
ความคิดกระโดดข้ามไปมา
เร็วและวิ่งวน

เรื่องงาน
เรื่องชีวิต
เรื่องความรู้สึก

ชอบคิดอะไรล่วงหน้า
คิดแล้วจำได้
กลับมาเล่าให้ฟังได้เป็นฉากๆ
ไม่สับสน เพราะรู้ตัว

เห็นว่ามีกบมากกว่าหนึ่งตัวด้วย
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน


จริงๆแล้วในหัวเราก็เป็นหนองนำดีๆนี้เอง
บางวันใส บางวันขุ่น
สงสัยเป็นเพราะเจ้ากบในหัว
ที่นับวันเพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกที

แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน


....หืมม เริ่มมึนกับความคิดตัวเอง

Wednesday, January 14, 2009

Tuesday, January 13, 2009

เช้าวันนี้


เป็นเช้าที่สวยงามจริงๆ
ตื่นขึ้นมานั่งที่โต๊ะทำงาน
หันหน้าเข้าหน้าต่างบานใหญ่
ค่อยๆเห็นรายละเอียดของสิ่งรอบๆตัวเปลี่ยนไป
ท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม..ฟ้าอมส้ม..ส้มอมชมพู
สนามหน้าสีเขียวคล้ำ..เขียวอมเทา..เขียวอมเหลือง
ต้นไม้คล้ายเงาดำ..ส่งเสียงและปลิวเล่นลม

ทั้งหมดทั้งมวล เพราะเพลงของกะทิ
และความสุขที่มีอยู่ในใจตอนนี้
เป็นเหมือนอาหารเช้าที่อิ่มเข้าไปถึงข้างใน

..ทำชีวิตให้มีความสุข ด้วยวันเวลาที่เธอมี
เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ผ่านไป

เกิดขึ้นมาและมันก็ผ่านไป
โลกยังคงหมุนเวียนและเปลี่ยนไป
สุดแต่ใครที่จะเข้าใจในเรื่องนี้....


(แต่..ตอนนี้หิมะหายไปหมดแย้ว)