Thursday, November 06, 2008

all about works

เป็นครั้งแรกที่ทำงานเซรามิคด้วยporcelain
มันที่มีความหนาน้อยกว่า 2 มม.
จะหยิบจะจับกันแต่ละที แทบจะหยุดหายใจ
แต่นั้นก็ทำให้ตัวเองใจเย็นลงได้เยอะมากมายเลยทีเดียว

ความมหัศจรรย์ของดิน ยังคงมีให้เห็นอยู่เรื่อยๆ
และนั้นทำให้อยากทำมันต่อไปเรื่อยๆ
ต่อไป..

3 comments:

ไอ้นะผุย said...

เตาเผาบิสสุดท้ายก่อนส่งทีสิส
เราทำโคมไฟตัวเองแตกคามือไปสองอันรวด
น้ำตาตกเลยทีเดียว

เซรามิคกับหัวใจเรานี่มันเชื่อมกันยังไงนะเนี่ย...

อยากเล่นด้วยจังงัง :O)

aor said...

They are both sensitive...

j a k p a n e e said...

เราจำได้ว่าเราชอบงานเซรามิคตรงไหน ชอบตรงที่ตอนเป็นดินมันเนียนเหมือนชอกกาเลตน่ากินนนนนน
แต่ที่เราไม่ชอบเลย ก็เพราะเราทนความเจ็บปวดจากคาดเดาไม่ได้ การเห็นมันไม่เป็นดั่งใจไม่ออกมาเป็นอย่างที่คิดในหัว ไม่ด๊ายยยยย ไม่รู้จะออกมาสีอะไร ไม่รู้จะหักตอนไหน หรือจะระเบิดในเตา ไม่เหมือนทำโมเดลโปรดักด้วย ไม้ อะคริลิค