ปิดเรียนมาได้สองวัน
ปาร์ตี้ พุงกางมันทุกวัน
ให้มันได้อย่างนี้สิ..เหอ...
Sunday, June 14, 2009
Thursday, May 28, 2009
ณ วันนี้
มรสุมของชีวิตพัดผ่านไปอีกหนึ่งลูก
โล่ง เบา และหัวเราะง่าย
อะไร อะไร สุดท้ายมาแล้วก็ต้องไป
สัจธรรมแท้จริง ง่ายดาย
แต่กว่าจะยอมรับได้
ยากเย็นเหลือเกิน
โล่ง เบา และหัวเราะง่าย
อะไร อะไร สุดท้ายมาแล้วก็ต้องไป
สัจธรรมแท้จริง ง่ายดาย
แต่กว่าจะยอมรับได้
ยากเย็นเหลือเกิน
Thursday, May 21, 2009
Konstfack..
สิ่งที่รอคอยมาสองปี
ในที่สุดก็เดินทางมาถึง
Konstfack
เค้าว่ามันคือ RCA ของสวีเดน
แต่เรารู้แค่ว่ามันเจ๋งมาก..แค่นั้น
หวั่นๆ หวาดๆ กลัวไปไม่รอด
แต่เอาว่ะ! ไหนๆก็ไหนๆแล้ว
กัดฟันเดินต่อไป..
ดีใจที่มีคนดีใจด้วย
ดีใจที่ในที่สุดก็เดินมาถึงตรงนี้จนได้
ดีใจ ดีใจ และรู้ว่าดีใจ
ในที่สุดก็เดินทางมาถึง
Konstfack
เค้าว่ามันคือ RCA ของสวีเดน
แต่เรารู้แค่ว่ามันเจ๋งมาก..แค่นั้น
หวั่นๆ หวาดๆ กลัวไปไม่รอด
แต่เอาว่ะ! ไหนๆก็ไหนๆแล้ว
กัดฟันเดินต่อไป..
ดีใจที่มีคนดีใจด้วย
ดีใจที่ในที่สุดก็เดินมาถึงตรงนี้จนได้
ดีใจ ดีใจ และรู้ว่าดีใจ
Monday, May 04, 2009
งง
ไม่ได้ฟัง แฟต เรดิโอมาได้เกือบแปดเดือน
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม สปอต์โฆษณา โปรโมทช่วงเด็ดดัง
และแม้กระทั่งเพลง ก็ยังเหมือนเดิม ...ทำได้ไง??
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม สปอต์โฆษณา โปรโมทช่วงเด็ดดัง
และแม้กระทั่งเพลง ก็ยังเหมือนเดิม ...ทำได้ไง??
Tuesday, April 28, 2009
ความทุกข์น้อย
ตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกที่ตอนนี้ก็จำไม่ได้แล้วว่ามันเป็นยังไง
จำได้แค่ว่า เช้านี้นั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร
แล้วก็เห็นเพื่อนคนนึงเอาช้อนยัดลงไปในกระเป๋ากางเกง
เพราะสองมือเต็มไปด้วยจานและขนมปังก้อนโต
เห็นแล้วก็ยิ้มออกมาเอง
จริงๆแล้ว การนั่งสังเกตชาวบ้านในมุมห้อง
เก็บรายละเอียด แล้วเอามาหัวเราะอยู่คนเดียว
ก็เป็นกิจกรรมที่รักยิ่งมานานแล้ว
คิดแบบจิตวิทยา คงเดาๆกันว่าเพราะมันรู้สึกปลอดภัย
แต่เอาแบบบ้านๆ ก็คงเรียกได้ว่าสอดรู้
แต่ทำได้ก็ต่อเมื่อตัวเองอยู่ในความกึ่มๆอย่างนี้เท่านั้น
กึ่มๆคือ ไม่สุขมาก แต่ก็ไม่ทุกข์มาก
ด้วนอารมณ์แบบนี้นี่แหละ
ทำให้มีความสามารถพิเศษขึ้นมาหนึ่งอย่างคือ
ความสามารถที่จะมองเห็นบางอย่าง อย่างไม่บิดเบือน
พอเห็นได้อย่างนั้นแล้ว รู้สึกยิ้มที่มุมปากอย่างยอมรับ
ว่ามันก็เป็นเช่นนั้นเอง..
เห็นว่ามันมีขึ้นและลง..กลับไป กลับมา
ไม่ได้กดข่ม แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
พอเป็นอย่างนี้ก็สามารถบอกตัวเองได้อีกว่า
วันนี้ฉันพร้อมจะช่วยคนอื่นหละ
เพราะตัวเองรู้สึกสงบ และปลอดภัย
อันนี้ก็บอกได้เช่นกัน
มันทำให้นึกถึงเพื่อนคนนึงที่บอกว่า
จริงๆแล้วชีวิตไม่ได้มีสุข
มันมีแต่ทุกข์น้อย กับทุกข์มาก
งั้นวันนี้ก็คงพูดกับตัวเองได้ว่า
มีทุกข์น้อยดีจัง!
จำได้แค่ว่า เช้านี้นั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร
แล้วก็เห็นเพื่อนคนนึงเอาช้อนยัดลงไปในกระเป๋ากางเกง
เพราะสองมือเต็มไปด้วยจานและขนมปังก้อนโต
เห็นแล้วก็ยิ้มออกมาเอง
จริงๆแล้ว การนั่งสังเกตชาวบ้านในมุมห้อง
เก็บรายละเอียด แล้วเอามาหัวเราะอยู่คนเดียว
ก็เป็นกิจกรรมที่รักยิ่งมานานแล้ว
คิดแบบจิตวิทยา คงเดาๆกันว่าเพราะมันรู้สึกปลอดภัย
แต่เอาแบบบ้านๆ ก็คงเรียกได้ว่าสอดรู้
แต่ทำได้ก็ต่อเมื่อตัวเองอยู่ในความกึ่มๆอย่างนี้เท่านั้น
กึ่มๆคือ ไม่สุขมาก แต่ก็ไม่ทุกข์มาก
ด้วนอารมณ์แบบนี้นี่แหละ
ทำให้มีความสามารถพิเศษขึ้นมาหนึ่งอย่างคือ
ความสามารถที่จะมองเห็นบางอย่าง อย่างไม่บิดเบือน
พอเห็นได้อย่างนั้นแล้ว รู้สึกยิ้มที่มุมปากอย่างยอมรับ
ว่ามันก็เป็นเช่นนั้นเอง..
เห็นว่ามันมีขึ้นและลง..กลับไป กลับมา
ไม่ได้กดข่ม แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
พอเป็นอย่างนี้ก็สามารถบอกตัวเองได้อีกว่า
วันนี้ฉันพร้อมจะช่วยคนอื่นหละ
เพราะตัวเองรู้สึกสงบ และปลอดภัย
อันนี้ก็บอกได้เช่นกัน
มันทำให้นึกถึงเพื่อนคนนึงที่บอกว่า
จริงๆแล้วชีวิตไม่ได้มีสุข
มันมีแต่ทุกข์น้อย กับทุกข์มาก
งั้นวันนี้ก็คงพูดกับตัวเองได้ว่า
มีทุกข์น้อยดีจัง!
Friday, April 24, 2009
When I've falling down
Today my friend asked me a question..
"What's book you have been reading recently?"
Me : " Buddha teaching "
My friend: .....
"why?"
Me: " I don't know, maybe I just want to face the truth"
It had few second to repeated a question in my mind
the few second for ask myself " why?"
Actually, I don't know why but I know just they always have an answer that I looking for,
an answer that always give courage and chance to understand human and truth of life.
however, I still never completely accepted them.
and that's why I always make same mistake happens again and again.
I ask myself in same question many times.
Then I realize sometime, some questions no need to have any answer.
It just happens because it be like the way it should be.
My past was not beautiful also in present
but I still believe in destiny and I will let them lead me the way.
Someday, I will meet something special, who knows?
"What's book you have been reading recently?"
Me : " Buddha teaching "
My friend: .....
"why?"
Me: " I don't know, maybe I just want to face the truth"
It had few second to repeated a question in my mind
the few second for ask myself " why?"
Actually, I don't know why but I know just they always have an answer that I looking for,
an answer that always give courage and chance to understand human and truth of life.
however, I still never completely accepted them.
and that's why I always make same mistake happens again and again.
I ask myself in same question many times.
Then I realize sometime, some questions no need to have any answer.
It just happens because it be like the way it should be.
My past was not beautiful also in present
but I still believe in destiny and I will let them lead me the way.
Someday, I will meet something special, who knows?
Sunday, April 12, 2009
.
I'm screaming at the top of my voice,
Give me reason, but don't give me choice,
Cos I'll just make the same mistake...
Saturday, April 11, 2009
ความจริง
ความเป็นจริงที่ว่า
ในโลกใบนี้ ไม่เคยมีอะไรแน่นอน
มันช่างแสลงใจสิ้นดี
อะไร ยังไงก็คงต้องเปลี่ยนแปลง
รู้ แต่รับไม่ค่อยได้
กดข่ม และมีความรู้แจ้งเป็นห้วงๆ
อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอายุ80
ผ่านมาแล้วทุกอย่าง
และพร้อมแล้วสำหรับความตาย
ไม่กลัวตาย แต่กลัวความเจ็บปวด
นั่งมองพระจันทร์เต็มดวง แล้วบอกตัวเองว่า
โชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีตาที่ดี มีกายสัมผัสที่ครบ
ที่มีโอกาสได้เห็นความสวยงาม
ที่ปรากฎขึ้นอยู่ตรงหน้าในทุกๆนาที
วันนี้ หรือวันไหนๆ มันก็ยังอยู่ตรงนั้น
ขึ้น และลง แต่ก็ยังอยู่ตรงนั้น
มันงดงาม และโหดร้ายพอๆกัน
ผิดด้วยเหรอ ที่อยากให้มันสมบูรณ์
ในโลกใบนี้ ไม่เคยมีอะไรแน่นอน
มันช่างแสลงใจสิ้นดี
อะไร ยังไงก็คงต้องเปลี่ยนแปลง
รู้ แต่รับไม่ค่อยได้
กดข่ม และมีความรู้แจ้งเป็นห้วงๆ
อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอายุ80
ผ่านมาแล้วทุกอย่าง
และพร้อมแล้วสำหรับความตาย
ไม่กลัวตาย แต่กลัวความเจ็บปวด
นั่งมองพระจันทร์เต็มดวง แล้วบอกตัวเองว่า
โชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีตาที่ดี มีกายสัมผัสที่ครบ
ที่มีโอกาสได้เห็นความสวยงาม
ที่ปรากฎขึ้นอยู่ตรงหน้าในทุกๆนาที
วันนี้ หรือวันไหนๆ มันก็ยังอยู่ตรงนั้น
ขึ้น และลง แต่ก็ยังอยู่ตรงนั้น
มันงดงาม และโหดร้ายพอๆกัน
ผิดด้วยเหรอ ที่อยากให้มันสมบูรณ์
Friday, April 03, 2009
spring time
แสงแดด
วันโกหก
สายลมเย็น
แผ่ว แผ่ว
รอยยิ้ม
ความสุข
ความไม่แน่นอน
บนความแน่นอน
กายเป็นทุกข์
ใจคล้ายจะสุข
หรือจะเป็นกลาง
หรือจะว่างเปล่า
รู้
ไม่รู้
แล้วใครจะรู้
ปล่อยว่าง
และอยู่กับปัจจุบัน
แสงแดด
แผดเผา
ผิวหนัง
ร้อน
เกรียม
ดำคล้ำ
ณ วันโกหก
วันโกหก
สายลมเย็น
แผ่ว แผ่ว
รอยยิ้ม
ความสุข
ความไม่แน่นอน
บนความแน่นอน
กายเป็นทุกข์
ใจคล้ายจะสุข
หรือจะเป็นกลาง
หรือจะว่างเปล่า
รู้
ไม่รู้
แล้วใครจะรู้
ปล่อยว่าง
และอยู่กับปัจจุบัน
แสงแดด
แผดเผา
ผิวหนัง
ร้อน
เกรียม
ดำคล้ำ
ณ วันโกหก
Sunday, March 08, 2009
ข้อความที่ 201
เพิ่งสังเกตว่าในเวลา 3 ปี ได้ทำการบ่นมาแล้ว200 ข้อความ
สุขๆ ทุกข์ๆปนๆกันไป
...
สำหรับวันนี้
ขอบ่นเรื่องความหวงของตัวเอง
หวงความสุข
หวงความฝัน
หวงความคิด
หวงจินตนาการ
หรือนัยนึงคือ "ยึดติด"
ตอนนี้กำลังเป็นทุกข์กับความยึดติดของตัวเอง
ชีวิตอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง
ความสุขเก่าๆ ความคิดเก่าๆ เอามาเปรียบเทียบ
เป็นทุกข์ เศร้า และกังวล
ความคิดวิ่งวนครั้งแล้วครั้งเล่า
กลับไปอ่านบทความพระท่านว่าไว้
ตรงและโดนใจ
ยึดติดคืออะไร..รู้
ไม่ยึดติดคืออะไร..ก็รู้
แต่ยังทำไม่ได้
นั่งดูจิต วิ่งวน
เกิด และดับ
เห็น แต่ทำอะไรไม่ได้
สติไม่อยู่กับตัว
ไปวิ่งเล่นยังไม่กลับมา
สภาวะจดจำได้
ที่ตอนนี้เกือบๆจะลืมไป
กลับมาสะท้อนขยะในใจ
จะกำจัดมันอย่างไร
จะดูแลมันอย่างไร
..
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
..
..
..
สุขๆ ทุกข์ๆปนๆกันไป
...
สำหรับวันนี้
ขอบ่นเรื่องความหวงของตัวเอง
หวงความสุข
หวงความฝัน
หวงความคิด
หวงจินตนาการ
หรือนัยนึงคือ "ยึดติด"
ตอนนี้กำลังเป็นทุกข์กับความยึดติดของตัวเอง
ชีวิตอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง
ความสุขเก่าๆ ความคิดเก่าๆ เอามาเปรียบเทียบ
เป็นทุกข์ เศร้า และกังวล
ความคิดวิ่งวนครั้งแล้วครั้งเล่า
กลับไปอ่านบทความพระท่านว่าไว้
ตรงและโดนใจ
ยึดติดคืออะไร..รู้
ไม่ยึดติดคืออะไร..ก็รู้
แต่ยังทำไม่ได้
นั่งดูจิต วิ่งวน
เกิด และดับ
เห็น แต่ทำอะไรไม่ได้
สติไม่อยู่กับตัว
ไปวิ่งเล่นยังไม่กลับมา
สภาวะจดจำได้
ที่ตอนนี้เกือบๆจะลืมไป
กลับมาสะท้อนขยะในใจ
จะกำจัดมันอย่างไร
จะดูแลมันอย่างไร
..
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
..
..
..
Monday, February 23, 2009
Tuesday, February 17, 2009
ณ วันหนึ่งกลางเดือนกุมภาพันธ์
เค้าว่ากันว่า..
เมื่อเวลาผ่าน ความรู้สึกจะถูกเยียวยา
บางอย่างจะถูกลืมเลือน
และบางอย่างจะเข้ามาเติมเต็ม
เค้าว่ากันว่า..
เวลาจากบ้านมา
มันเหงา มันทารุณ
จากบ้านมาได้หกเดือนแล้ว
มันเหงา แต่ไม่ทารุณ
ลืมบางอย่างได้จริง
แต่ก็ยังไม่มีอะไรมาเติมเต็ม
ชีวิตยังดำเนินต่อไป
เรียบง่าย และเปราะบาง
เมื่อเวลาผ่าน ความรู้สึกจะถูกเยียวยา
บางอย่างจะถูกลืมเลือน
และบางอย่างจะเข้ามาเติมเต็ม
เค้าว่ากันว่า..
เวลาจากบ้านมา
มันเหงา มันทารุณ
จากบ้านมาได้หกเดือนแล้ว
มันเหงา แต่ไม่ทารุณ
ลืมบางอย่างได้จริง
แต่ก็ยังไม่มีอะไรมาเติมเต็ม
ชีวิตยังดำเนินต่อไป
เรียบง่าย และเปราะบาง
Sunday, February 01, 2009
จดบันทึก(อีกครั้ง)
ความรู้สึกประหลาด
จะเศร้าหรือก็เปล่า
จะร่าเริงหรือก็ไม่
จะนิ่งๆเฉยๆ ก็ไม่น่าจะใช่
ความรู้สึกนี่เรียกว่าอะไร
สังเกตตัวเองมากว่า 10 ชม.
คำถามเกิดขึ้นอีกครั้ง
สันดานพาไป หรือว่ากำลังสร้างโลกให้ตัวเอง
ไม่รู้ ไม่มีคำตอบให้กับคำถามนี้
รู้แต่ว่า กำลังจมดิ่งลง
ในความไม่รู้ ในความไม่มีอะไร
มันเบลอๆ ว่างๆ เคว้งๆ
คล้ายกำลังมองหาอะไรสักอย่าง
แต่ยังคงได้แต่มองหา
และไม่รู้ว่ามันคืออะไร
งง งง
งง งง
งง งง
จะเศร้าหรือก็เปล่า
จะร่าเริงหรือก็ไม่
จะนิ่งๆเฉยๆ ก็ไม่น่าจะใช่
ความรู้สึกนี่เรียกว่าอะไร
สังเกตตัวเองมากว่า 10 ชม.
คำถามเกิดขึ้นอีกครั้ง
สันดานพาไป หรือว่ากำลังสร้างโลกให้ตัวเอง
ไม่รู้ ไม่มีคำตอบให้กับคำถามนี้
รู้แต่ว่า กำลังจมดิ่งลง
ในความไม่รู้ ในความไม่มีอะไร
มันเบลอๆ ว่างๆ เคว้งๆ
คล้ายกำลังมองหาอะไรสักอย่าง
แต่ยังคงได้แต่มองหา
และไม่รู้ว่ามันคืออะไร
งง งง
งง งง
งง งง
Sunday, January 18, 2009
จดบันทึก
จะยอมเผชิญความจริง
ยอมรับความจริง
และอยู่กับความจริง
...
คนเรา ที่มีความคิดเป็นเครื่องสร้างภาพลวงตา
ความคิดที่สะสมและตกตะกอนอยู่ภายในเป็นเวลานาน
พิจารณาจนเห็น จนเจ็บปวด จนเข้าใจ
...
วันนี้ จะออกเดินทางด้วยใจที่เปิดกว้าง
ไม่ว่าจะผ่าน หรือเจออะไร
จะยอมรับ ยิ้มรับ อย่างแท้จริง
ยอมรับความจริง
และอยู่กับความจริง
...
คนเรา ที่มีความคิดเป็นเครื่องสร้างภาพลวงตา
ความคิดที่สะสมและตกตะกอนอยู่ภายในเป็นเวลานาน
พิจารณาจนเห็น จนเจ็บปวด จนเข้าใจ
...
วันนี้ จะออกเดินทางด้วยใจที่เปิดกว้าง
ไม่ว่าจะผ่าน หรือเจออะไร
จะยอมรับ ยิ้มรับ อย่างแท้จริง
Saturday, January 17, 2009
ความคิด
ไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่เสียใจกับตัวเองที่เป็นเหตุให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
...
บนเรียนไม่ว่าจะเพิ่งเกิด หรือเก่าเก็บ
มักจะออกมาให้เห็นและตอกย้ำความรู้สึก
...
คิดมากไป
มีคนบอกว่าอย่างนั้น
อาจจะจริง
อาจจะยังไม่อยากยอมรับ
...
แต่สุดท้ายแล้วมันจะผ่านไป
พี่นพว่าไว้อย่างนั้น
แต่เสียใจกับตัวเองที่เป็นเหตุให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
...
บนเรียนไม่ว่าจะเพิ่งเกิด หรือเก่าเก็บ
มักจะออกมาให้เห็นและตอกย้ำความรู้สึก
...
คิดมากไป
มีคนบอกว่าอย่างนั้น
อาจจะจริง
อาจจะยังไม่อยากยอมรับ
...
แต่สุดท้ายแล้วมันจะผ่านไป
พี่นพว่าไว้อย่างนั้น
Friday, January 16, 2009
respect and trust, what's different between them?
| respect | [N] ความเคารพ, See also: ความนับถือ, Syn. admiration, esteem, honour |
| respect | [N] ความเอาใจใส่, Syn. consideration, thoughtfulness |
| respect | [VT] เคารพ, See also: นับถือ, Syn. esteem, honour |
| respect | [VT] เอาใจใส่, See also: คำนึงถึง, Syn. regard, think of |
| trust | [N] ความเชื่อใจ, See also: ความไว้วางใจ, ความไว้เนื้อเชื่อใจ |
| trust | [VI] วางใจ, See also: เชื่อใจ, ไว้วางใจ |
| trust | [VT] วางใจ, See also: เชื่อใจ |
| trust | [VT] คาดหวัง, See also: ต้องการ, หวัง |
คำถามในความสัมพันธ์ของคน
สองคำนี้ ต่างหรือเหมือนกัน
ยังคงเป็นคำถามในใจ..
Thursday, January 15, 2009
วิตกจริต
(เค้าบอกว่ามันอ่านว่า วิ-ตะ-จะ-ริด)
วันนี้เห็นตัวเองเป็นเหมือนกบ
ความคิดกระโดดข้ามไปมา
เร็วและวิ่งวน
เรื่องงาน
เรื่องชีวิต
เรื่องความรู้สึก
ชอบคิดอะไรล่วงหน้า
คิดแล้วจำได้
กลับมาเล่าให้ฟังได้เป็นฉากๆ
ไม่สับสน เพราะรู้ตัว
เห็นว่ามีกบมากกว่าหนึ่งตัวด้วย
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
จริงๆแล้วในหัวเราก็เป็นหนองนำดีๆนี้เอง
บางวันใส บางวันขุ่น
สงสัยเป็นเพราะเจ้ากบในหัว
ที่นับวันเพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกที
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
....หืมม เริ่มมึนกับความคิดตัวเอง
วันนี้เห็นตัวเองเป็นเหมือนกบ
ความคิดกระโดดข้ามไปมา
เร็วและวิ่งวน
เรื่องงาน
เรื่องชีวิต
เรื่องความรู้สึก
ชอบคิดอะไรล่วงหน้า
คิดแล้วจำได้
กลับมาเล่าให้ฟังได้เป็นฉากๆ
ไม่สับสน เพราะรู้ตัว
เห็นว่ามีกบมากกว่าหนึ่งตัวด้วย
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
จริงๆแล้วในหัวเราก็เป็นหนองนำดีๆนี้เอง
บางวันใส บางวันขุ่น
สงสัยเป็นเพราะเจ้ากบในหัว
ที่นับวันเพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกที
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
....หืมม เริ่มมึนกับความคิดตัวเอง
Wednesday, January 14, 2009
Tuesday, January 13, 2009
เช้าวันนี้

เป็นเช้าที่สวยงามจริงๆ
ตื่นขึ้นมานั่งที่โต๊ะทำงาน
หันหน้าเข้าหน้าต่างบานใหญ่
ค่อยๆเห็นรายละเอียดของสิ่งรอบๆตัวเปลี่ยนไป
ท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม..ฟ้าอมส้ม..ส้มอมชมพู
สนามหน้าสีเขียวคล้ำ..เขียวอมเทา..เขียวอมเหลือง
ต้นไม้คล้ายเงาดำ..ส่งเสียงและปลิวเล่นลม
ทั้งหมดทั้งมวล เพราะเพลงของกะทิ
และความสุขที่มีอยู่ในใจตอนนี้
เป็นเหมือนอาหารเช้าที่อิ่มเข้าไปถึงข้างใน
..ทำชีวิตให้มีความสุข ด้วยวันเวลาที่เธอมี
เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ผ่านไป
เกิดขึ้นมาและมันก็ผ่านไป
โลกยังคงหมุนเวียนและเปลี่ยนไป
สุดแต่ใครที่จะเข้าใจในเรื่องนี้....
(แต่..ตอนนี้หิมะหายไปหมดแย้ว)
Saturday, December 20, 2008
My Trip!
Now I'm in Goteborg..and I am very happy to be here!!!! It's been 3 days now since frist day I came,
I lives with my friend's family in their house outside the city and behind them is forest!!
just 10 mins by train, you can get into the downtown..That's great!
but I'm not so much in city life , just walking and looking around the town.
Today, I had chance to go to very outside of Gothenburg.
In my friend's summer house.
It's standing in the middle of forest, no water tap, no toliet inside of the house.
I've just know, most of Swedish's family alway have one summer house.
and all of them are in the forest and no water tap.
I don't have any idea why they leave it to be like that.
anyway, it's fun to have new experience.
Subscribe to:
Posts (Atom)